
Terapia stanów lękowych u dzieci / młodzieży – lęk separacyjny, lęk przed kontaktami z rówieśnikami, lęk przed podejmowaniem obowiązku szkolnego
Dzieci i młodzież na swojej ścieżce rozwoju doświadczają wielu wyzwań (np. rozłąka z rodzicami, odrzucenie przez grupę rówieśniczą, presja związana z byciem ocenianym w szkole). Czasami tym wyzwaniom towarzyszy głęboko zakorzeniona reakcja lękowa, mająca odbicie w ciele (napięcia mięśni) i jego zachowaniu (np. krzyk, płacz, drażliwość, nerwowość).
Zdarza się tak, że reakcje dziecka / nastolatka wzbudzają w rodzicach równie silne emocje związane ze strachem i bezradnością, a w takim układzie zdecydowanie łatwiejsze staje się przysłowiowe „kręcenie w kółko”, z którego trudniej wypłynąć na szerokie wody. Do oswojenia lęku i zmierzenia się z nim potrzebna wydaje się być odwaga, zatem podczas terapii skupiamy się wokół tworzenia kontekstu, w którym dziecko / nastolatek może wykazać się właśnie taką umiejętnością.
Dzieje się to za pomocą języka zabawy i / lub ćwiczeń ruchowych pozwalających uwolnić napięcie ciała. Im więcej w dziecku / nastolatku umiejętności odwagi i doświadczania siebie jako osoby sprawczej i autonomicznej (ja umiem, ja potrafię, ja mogę), tym łatwiejsze staje się regulowanie swoich stanów pobudzenia, a więc osiąganie spokoju.
Praca terapeutyczna obejmuje także rodziców, których spokój wewnętrzny wpływa regulująco na układ nerwowy dziecka / nastolatka i stanowi kluczową rolę wspierającą w przywracaniu równowagi i harmonii.